Hoe ik mijn eigen kracht terugnam en stopte met het zoeken naar goedkeuring
Tijdens de 7-daagse stilte retraite ben ik door een aantal mooie bewustwordingen gegaan.
Ik heb deze bewustwordingen opgeschreven tot een gedicht en ontdekte toen veiligheid in jezelf vinden als kern.
Dag lief meisje van mij,
wat ben je gegroeid.
Ik wilde graag zeggen
dat ik zo trots op je ben
en dat ik van je hou zoals je bent.

Je hoeft niet meer bang te zijn,
angst te ervaren dat je het niet redt.
We doen het samen.
Ik sta naast je
in plaats van tegenover je.
Je hoeft niet bang te zijn voor de angst.
De angst om te leven,
de angst om te sterven
en al het onbekende wat op je pad verschijnt.
Een controle
die niet te controleren is.
Je hoeft niet al je vertrouwen weg te geven
bij iedere man die tijdens je leven je pad kruist
om je veilig te voelen.
Zij zijn niet je vader die jouw angsten droeg,
waardoor je leerde
dat veiligheid altijd buiten jezelf lag.
Nu mag je leren
dat je alleen hiermee
niet alleen je eigen kracht uit handen geeft.
Zij zijn niet degenen
waar je zelfvertrouwen en bevestiging
van gaat leren.
Je bent er klaar voor.
Dat wat je denkt niet te kunnen dragen,
mag je nu ontvangen en voelen.
Je eigen kracht
in je eigen handen terugnemen.
Je hoeft niet de goedkeuring
van elke vrouw die jouw pad kruist,
om jouw pijn van deze enorme leegte te vullen.
Je mag ze zien voor wat ze zijn.
Je mag ze laten gaan.
Mijn kleine lieve meid,
wat ben je gegroeid.
Ik zie je staan.
De kracht die je terugneemt
om in je kracht te staan,
is de pijn te voelen die je ervaart,
puur voor wat ze is.
Je leert
om je eigen gevoelens en emoties te zien.
Ze los te zien van het verleden.
Ze te ervaren in het heden.
Ik ben trots op jou.
Samen mogen we het leven ervaren
zoals het leven zich aandient.
Je hebt geleerd
dat je, ook met angst,
kunt vertrouwen op jezelf.
