* BLOG*
๐๐๐ญ๐ฐ๐๐๐ง ๐ฌ๐ญ๐ข๐ฆ๐ฎ๐ฅ๐ฎ๐ฌ ๐๐ง๐ ๐ซ๐๐ฌ๐ฉ๐จ๐ง๐ฌ๐, ๐ญ๐ก๐๐ซ๐ ๐ข๐ฌ ๐ ๐ฌ๐ฉ๐๐๐. ๐๐ง ๐ญ๐ก๐๐ญ ๐ฌ๐ฉ๐๐๐ ๐ข๐ฌ ๐จ๐ฎ๐ซ ๐ฉ๐จ๐ฐ๐๐ซ ๐ญ๐จ ๐๐ก๐จ๐จ๐ฌ๐ ๐จ๐ฎ๐ซ ๐ซ๐๐ฌ๐ฉ๐จ๐ง๐ฌ๐. ๐๐ง ๐จ๐ฎ๐ซ ๐ซ๐๐ฌ๐ฉ๐จ๐ง๐ฌ๐ ๐ฅ๐ข๐๐ฌ ๐จ๐ฎ๐ซ ๐ ๐ซ๐จ๐ฐ๐ญ๐ก ๐๐ง๐ ๐จ๐ฎ๐ซ ๐๐ซ๐๐๐๐จ๐ฆ.
De afgelopen maanden heb ik mij verdiept in trauma-sensitief lesgeven. Tijdens deze manier van lesgeven pas je je woordkeuze aan, zodat een veilige yogalesomgeving ontstaat. De taal die je gebruikt nodigt deelnemers uit tot interoceptie: het vermogen om bewust te voelen en te begrijpen wat er in je lichaam gebeurt.
Daarnaast geef je deelnemers keuzevrijheid, zodat iemand altijd zelf de regie houdt tijdens een yogales.
Ik ben erg geraakt door deze manier van lesgeven. Niet alleen vanwege de waarde ervan voor mensen die ingrijpende gebeurtenissen hebben meegemaakt, maar ook omdat ik besefte dat eigenlijk iedereen dit kan gebruiken.
De menselijke geest is zowel universeel als verschillend. We ervaren allemaal gedachten, overtuigingen en patronen die invloed hebben op hoe we onszelf, ons lichaam en de wereld om ons heen ervaren.
Door de kennis uit deze opleiding, de compassietraining van vorig jaar, mijn mindfulnessachtergrond en mijn eigen levenservaring voel ik dat er een mooie verdieping is ontstaan in de manier waarop ik yoga aanbied.
In de lessen onderzoeken we hoe interoceptie werkt en hoe je dit kunt toepassen in het dagelijks leven. Door aandacht voor regulatie van de nervus vagus ontstaat er meer ruimte voor rust en herstel.
De geest creรซert voortdurend gedachten en overtuigingen.
Soms kunnen die ons gevangen houden. Gedachten als: “Ik kan pas rusten als alles opgeruimd is”, “Ik moet maximaal in de stretch van de houding” of “Ik word niet rustig tijdens de yogales, er is iets mis met mij.” Hierdoor verandert leiden soms in lijden.
Naast het creรซren van gedachten heeft de geest ook het vermogen om in en uit te zoomen. In de lessen oefenen we daarmee. Niet om gedachten te laten verdwijnen, maar om er vanuit een ander perspectief naar te kijken.
Je verplaatst je van de verhalen waarin je zelf de hoofdrol speelt naar de stoel van het publiek. Wat gebeurt er als je kijkt in plaats van meegesleept wordt?
Het aanbieden van een keuze geeft ruimte om te vertrouwen op wat je op dat moment nodig hebt. Tussen wat er gevraagd wordt en jouw reactie ontstaat ruimte om stil te staan bij de vraag: is dit wat ik nu nodig heb? Ook compassie krijgt daarin een plek.
Hoe leer je jezelf steeds vaker op de eerste plaats te zetten, terwijl schuldgevoel of twijfel zich misschien aandient?
Dit alles draag ik uit in de lessen, zonder het verlies van rust, veiligheid en yoga. Wil je dat ervaren? Meld je aan voor een proefles